Honderd jaar na de schoolstrijd (1917-2017)

De eerste maanden van het Cornelius Haga Lyceum.

Te midden van tientallen bedrijven, zo’n tien minuutjes lopen van station Sloterdijk, kwam in de eerste helft van 2017 een turquoise gestreept gebouwtje te staan dat in september van dat jaar zou moeten gaan dienen als schoolgebouw.  Het oranje kleurtje op ruimtelijkeplannen.nl geeft  aan dat er voor de niet-beboste grond langs de Naritaweg een ‘gemengd’ bestemmingsplan geldt waar geen onderwijsgebouw mag staan. Menig betrokkene  had bij de toewijzing van het pand een gevoel dat zei; dat de kille bedrijfsambiance, de relatief verre afstand van woonwijken en de niet bepaald kindvriendelijke verkeersveiligheid wellicht zou kunnen betekenen dat de gemeente het islamitisch onderwijs liever uit het straatbeeld van Amsterdam wilde houden. Een onterechte gedachte natuurlijk. Zoiets zouden ambtenaren nooit doen. En zeker niet ‘met kinderen van twaalf!’ Dat de gemeente en Amsterdamse scholenverenigingen zich bekommerden om het welzijn van de leerlingen van het Cornelius Haga Lyceum spraken zij namelijk al vóór de opening openlijk uit. Waarvoor dank.

Die opening ging trouwens zo makkelijk nog niet. Zelfs nadat de Afdeling een punt had gezet achter een zes jaar durende juridische worsteling met de staat en de gemeente (die noodzakelijk werd geacht om het welzijn van die twaalfjarige kinderen te kunnen garanderen) werd het binnentreden van het gebouw door bepaalde actoren vermoeilijkt. De sleutel was al wel in bezit van de stichting, maar dat gaf vertegenwoordigers van de gemeente nog niet genoeg redenen het schoolbestuur zonder slag of stoot binnen te laten. Zelfs toen bleek het nodig het binnentreden van het nieuwe schoolgebouw met ruim twee weken uit te stellen. Dat alles omwille van het welzijn van twaalfjarige kinderen.

Met slechts drie weken voor binnenkomst van de eerste leerlingen had het schoolbestuur nog genoeg te doen. Excuses van rondrennende bouwmeesters en bouwvakkers werden met begrip geaccepteerd. Dat het turquoise gestreepte bouwval nog niet klaar was voor gebruik kwam namelijk omdat de gemeente tegen het bouwbedrijf zou hebben gezegd dat de school er niet zou komen. Dat verklaart ook de brief van de gemeente Amsterdam d.d. 20 juli 2017 waarin werving van leerlingen werd aangeduid als onverantwoord omdat de sleutels van het gebouw nog niet was overhandigd. De oplevering was 15 dagen later dan de Afdeling had opgelegd. Vanaf 14 augustus 2017 werden de eerste lesfaciliteiten het gebouw binnen gesjouwd. Tegelijkertijd werd in een nog niet afgemaakte lerarenkamer een veelbelovend onderwijsteam gemobiliseerd. Meer dan 60 sollicitaties ging daaraan vooraf.

Nog zonder afspraak, contract of enige zekerheid gingen tientallen docenten en vrijwilligers dag en nacht aan het werk om binnen een kleine vijftien dagen iets op te zetten waar goedbetaalde schoolmanagers meestal ruim een jaar de tijd voor hebben. Een uitdaging die zorgden voor nóg meer motivatie en enthousiasme.

Het Cornelius Haga Lyceum mocht niet zomaar een school worden. Met minimale eisen nam het team geen genoegen. De twaalfjarige leerlingen die met spanning zaten te wachten om een kleine twee weken later te mogen beginnen aan hun schoolcarrière moesten onderwijs gaan genieten van topkwaliteit. Met minder zou de gemeente Amsterdam trouwens ook geen genoegen nemen. Maar om binnen enkele jaren te behoren tot de beste scholen van Amsterdam en niet lang daarna zelfs tot de top van Nederland, mocht het eerste jaar geen wankele basis hebben. Van onderwijsvisie tot schoolplan, van schoolregels tot ideeën over extra zorg en begeleiding, alles werd bijgewerkt en waar nodig heroverwogen om het Cornelius Haga Lyceum op niveau van start te laten gaan. De grote dag was aangebroken.

De eerste schooldag in september 2017 was voor 45 twaalfjarige leerlingen misschien wel de belangrijkste dag van hun leven. Het spannende kennismakingsmoment op de middelbare school. De leerlingen waren er al vroeg.

Maar niet zo vroeg als twee leden van een extremistische groepering. Zij stonden al voor aankomst van veel personeelsleden en leerlingen op het dak van de nieuwe school om zich schuldig te maken aan meerdere strafbare feiten. Maar het ergste was nog dat ze er stonden om met spandoeken leuzen te roepen naar ouders en leerlingen, waarmee ze twaalfjarige kinderen beschuldigden van terreur en meer. Daarmee terroriseerden zij onze ouders en leerlingen wat misschien wel een van de mooiere momenten uit hun leven had moeten zijn. Hoewel er vlak voor het bellen van 112 al een wagen was langsgereden was de eerste agent pas zo’n veertig minuten na het bellen van de ‘noodlijn’ ter plaatse, een half uur later dan de meeste journalisten. Toen alle leerlingen in de middenruimte waren voor het welkomstwoord stond de school vol met uniformen waarin urenlang heen en weer werd gelopen zonder dat iemand op het idee kwam dat als de extremisten op het dak niet al zorgden voor een onveilige sfeer voor twaalfjarigen, dat zij dat dan wel deden. Dat was het eerste moment dat de docenten van de school in actie moesten komen om de bezorgde ouders en leerlingen te bewijzen dat de school er ten alle tijden alles aan zal doen om een veilige leeromgeving te creëren voor haar leerlingen.

Dat ouders die dag aan sommige journalisten meldden dat ze niet al te veel van het gebeuren hadden meegekregen was grotendeels te danken aan ons onderwijsteam. Zij leidden de aandacht af van de agenten die een paar uur ‘nodig’ hadden om te doen wat ze binnen tien minuten zouden hebben opgelost als er een moslimactivist op het dak van een joodse school zou staan. Op die dag kregen de docenten de kans hun leerlingen de eerste wijze les aangaande burgerschap bij te brengen: dat iedere Nederlander dient op te komen voor zijn of haar recht op vrijheid van onderwijs en meningsuiting, hoe graag sommigen die vrijheid ook voor anderen willen inperken. Dat de extremisten maanden later werden vrijgesproken kregen de leerlingen niet openlijk te horen. Het zou ongezond zijn ze op zo’n jonge leeftijd het vertrouwen in de rechtstaat te ontnemen. Ook de boze ouders werden in toom gehouden. Het past in de visie van het Cornelius Haga Lyceum om de kinderen voor te bereiden op een toekomst als succesvol Nederlands staatsburger, waarbij het van essentieel belang is om meer respect te hebben voor de rechtstaat dan sommige wethouders en ministers tot nu toe hebben gehad.

Tegen de extremisten ging het Cornelius Haga Lyceum niet in hoger beroep. De extreem onverantwoorde actie jegens kinderen is onacceptabel, maar niet geheel onverklaarbaar. Het jarenlange moddergooien vanuit de politiek en verwante organisaties mag dan wel ‘om het welzijn van twaalfjarige kinderen’ zijn geweest, maar dit soort acties zijn daar directe gevolgen van.

De radicalisering van de mensen op het dak is ontstaan doordat onze school jarenlang is gedemoniseerd door wethouders, politici en bewindslieden. Er is een ware hetze aan de gang tegen alles wat met het geloof te maken heeft. De druk vanuit de politiek is zelfs zo groot dat zelfs directeuren van islamitische organisaties zonder geldige redenen en draagvlak ageerden tegen de komst van onze school.

Ondanks alles was de eerste schooldag een geslaagde dag. Een dag die het begin zou zijn van de mooie ontwikkelingen in de daaropvolgende maanden. De onderwijsinspectie stond al vroeg op de stoep. Zelfs een jaar vóór de start. Een bij andere scholen niet voorkomende, maar bij het Cornelius Haga Lyceum onvermijdelijke eis van de politiek om de kwaliteit van het onderwijs en het welzijn van twaalfjarige kinderen te waarborgen. Dit resulteerde in een slepende juridische procedure waarin het vertrouwen in een onafhankelijke inspectie was beschaamd. De wettelijke ontmoeting vlak na de start van het onderwijs bood ons de kans de onderwijsinspectie te laten zien hoe goed het onderwijsteam op weg was om de leerlingen te voorzien van kwalitatief onderwijs. Met een volledig bevoegd docententeam en een gedegen schoolplan werd onze school tegen alle verwachtingen in niet onder intensief toezicht gesteld en had de onderwijsinspectie maar enkele terechte feedbackpunten. Verder vertrouwde de onderwijsinspectie erop dat de punten zo spoedig mogelijk verwerkt zouden worden. Één van de belangrijkste punten was dat het schoolplan nog niet door de medezeggenschapsraad was goedgekeurd.

Ondertussen gaan wij op het Cornelius Haga Lyceum door met het kwalitatief opleiden van Nederlandse wereldburgers en rekenen we erop dat de acceptatie van de enige islamitische voortgezet onderwijsschool in Nederland een feit wordt.

Zowel het bestuur als het team van Cornelius Haga Lyceum zet zich in om er alles aan te doen om kwalitatief onderwijs te waarborgen waarbij ouders en leerlingen zich in een beschermde omgeving kunnen ontplooien.


Stichting Islamitisch onderwijs (SIO) had op 31 december 2017 €460.866 aan liquide middelen.
De stichting heeft een resultaat behaald van €78.506,-. Dit houdt in dat van elke euro ontvangen overheidsgeld in 2017 €0.18 cent is behouden en €0.82 cent is besteed.

Horlings Accountant & Belastingadviseurs B.V. heeft het jaarverslag en Assurance rapport goedgekeurd op 3 augustus 2018.


Stichting Islamitisch Onderwijs -Jaarverslag 2017- PDF-versie